SEO, GEO, AEO i AIO. Czym się różnią i jak je wykorzystać?

Porównuj miejsce obecności, zadanie treści i sposób pomiaru. Same skróty nie mówią, jaki zakres pracy kupujesz. SEO, AEO i GEO korzystają z wielu wspólnych działań, a Google AI Overviews to funkcja produktu, nie nazwa całej strategii. Poniższa tabela to roboczy słownik tego e-booka; granice AEO i GEO w branży nie są jednolite i warto o tym pamiętać przy każdej ofercie.

SEO nie ogranicza się do dopisywania fraz. Obejmuje dostępność strony, organizację informacji, dopasowanie treści do potrzeb oraz jakość doświadczenia. AEO kładzie nacisk na fragment, który odpowiada na pytanie. GEO patrzy na odpowiedź złożoną przez system i na źródła, z których ten system korzysta. AIO rozwijam osobno w rozdziale 6, bo pod tym skrótem kryją się dwie różne rzeczy.

Termin GEO ma zaplecze badawcze. Autorzy pracy „GEO: Generative Engine Optimization” analizowali wpływ zmian treści na widoczność w eksperymentalnym środowisku. To uzasadnia badanie zjawiska, ale nie uprawnia do przenoszenia wyniku eksperymentu na gwarancję dla dowolnej firmy i dowolnego asystenta AI.[1]

Czego nie robię z tym podziałem.

Nie tworzę czterech kopii jednej podstrony: „SEO oferty”, „AEO oferty”, „GEO oferty” i „AIO oferty”. Jeśli każda odpowiada na to samo pytanie, odbiorca dostaje powtórzenia, a wyszukiwarka cztery bliźniacze adresy do wyboru. Lepiej rozwijać jeden główny materiał i uzupełniać go podstronami o odrębnych zadaniach, na przykład cennikiem, porównaniem lub opisem wdrożenia.

Klient przechodzi dziś między wyszukiwarką, odpowiedzią AI, opiniami i stroną firmy. Przygotuj informacje na każdy z tych momentów. Wyjaśnienie problemu, wskazanie marki i zakup to trzy różne zdarzenia i każde potrzebuje innego materiału. Skalę zmiany pokazują liczby z otwarcia tego e-booka: co czwarte zapytanie w polskim Google dostaje podsumowanie AI, a kliknięć w wyniki jest o jedną piątą mniej niż rok wcześniej.[12][13]

Wyobraź sobie właścicielkę niewielkiego sklepu, która szuka obsługi księgowej. Najpierw chce zrozumieć różnicę między usługami. Potem sprawdza zakres, integracje i koszt. Dopiero później porównuje konkretne biura. To przykład drogi decyzyjnej, nie twierdzenie, że każdy zakup wygląda tak samo.

Przykład hipotetyczny. Klient może wrócić do wcześniejszego etapu lub pominąć część kroków.

Szukaj pytań, które zmieniają decyzję.

Wypisz pytania z maili, rozmów i formularzy. Usuń dane klientów. Do każdego dopisz, czego pytający potrzebuje: definicji, instrukcji, porównania, dowodu czy wyceny. Dopiero potem sprawdzaj warianty językowe w narzędziu słów kluczowych. Sformułowanie „kompleksowe rozwiązania dla biznesu” zwykle nie oddaje konkretnego problemu z rozmowy.

W Search Console szukaj zapytań, na które strona już się wyświetla. W narzędziu fraz sprawdź kraj, okres i intencję wyniku. Podpowiedź wyszukiwarki lub tytuł konkurencyjnego artykułu jest inspiracją do badania, nie pomiarem liczby zainteresowanych osób. Brak raportowanego wolumenu również nie dowodzi, że pytanie nie ma wartości dla Twojego klienta.

Dwa wyniki, które trzeba oceniać osobno.

Strona może zdobyć cytowanie w odpowiedzi AI, mimo że czytelnik nie kliknie. Może też sprowadzić niewiele osób, ale dobrze przygotowanych do zakupu. Oceniaj oba zjawiska oddzielnie. Sam wzrost liczby wzmianek nie powie, czy przybywa wartościowych zapytań. Do pomiaru wrócę w rozdziale 8.

Zadbaj o stronę, którą można pobrać, zrozumieć i odnaleźć przez linki. Usuń przeszkody techniczne, a potem dopracuj odpowiedź na potrzebę klienta. Nowa nazwa optymalizacji nie naprawi niedostępnego adresu ani niejasnej oferty.

Zacznij od dowodu dostępności.

Otwórz ważną podstronę na telefonie i sprawdź, czy działa. Potem skorzystaj z inspekcji adresu w Search Console: porównaj stan w indeksie z testem wersji opublikowanej. Strona widoczna dla Ciebie po zalogowaniu nie musi być dostępna dla wyszukiwarki. Błąd serwera, ekran weryfikacji lub pusty szablon z kodem 200 wymagają osobnej diagnozy.

Ta sama wyszukiwarka, dwa różne werdykty.

Poproś osobę techniczną o sprawdzenie odpowiedzi HTTP, reguł robots.txt, znacznika noindex, adresu kanonicznego oraz treści odebranej przez robota. Nie chodzi o raport pełen zielonych punktów. Wynikiem ma być odpowiedź: czy ten konkretny adres z tą konkretną treścią jest dostępny i przeznaczony do indeksowania?

Ułóż stronę wokół jednej decyzji.

• Tytuł i H1 nazywają rzeczywisty temat, bez listy wariantów tej samej frazy.
• Pierwszy akapit odpowiada, co oferujesz lub wyjaśniasz, dla kogo i z jakimi ograniczeniami.
• Środek strony podaje zakres, przykład, warunki, dowód i odpowiedzi na istotne pytania.
• Linki prowadzą do materiałów, których czytelnik potrzebuje dalej. Opis „cennik obsługi sklepu” mówi więcej niż „kliknij tutaj”.
• Kontakt pozwala wykonać zapowiedziany krok także na telefonie.

Google przy ocenie pomocności treści zachęca do sprawdzania oryginalnej wartości, kompletności i wiarygodności oraz do jasnego wskazywania autorstwa. W praktyce warto dodać własne warunki, zdjęcia realizacji, metodę pomiaru czy odpowiedzi specjalisty. Przeredagowanie pięciu podobnych artykułów nie tworzy automatycznie nowej wartości.[3]

Zacznij od odpowiedzi na pytanie, potem podaj warunki, przykład i dowód. Odpowiedź wprost to samodzielne wyjaśnienie, nie urwany slogan. Osoba czytająca tylko ten fragment powinna wiedzieć, czego fragment dotyczy i kiedy przestaje być prawdziwy.

Nie zaczynaj odpowiedzi na pytanie o termin od historii branży. Nie zaczynaj odpowiedzi o cenie od tego, że każdy klient jest wyjątkowy. Najpierw podaj to, co można uczciwie powiedzieć. Jeżeli bez dodatkowych danych nie da się odpowiedzieć, wskaż dokładnie, jakich danych brakuje i dlaczego.

Widełki są wymyślone na potrzeby przykładu. Na własnej stronie podaj termin wynikający z Twojego procesu.

Szkielet dobrej odpowiedzi.

1. Rozstrzygnięcie: odpowiedz na „czy”, „ile”, „jak” lub „czym się różni”.
2. Zakres: wskaż produkt, usługę, wersję, miejsce lub grupę odbiorców.
3. Warunek: dopisz, od czego zależy wynik i czego odpowiedź nie obejmuje.
4. Dowód: podaj źródło, metodę, dokument lub opis rzeczywistego procesu.
5. Następny krok: pomóż czytelnikowi zweryfikować, czy sytuacja dotyczy jego firmy.

To mój schemat redakcyjny, a nie oficjalna lista czynników rankingowych. Nie ma sensu wciskać każdej odpowiedzi w identyczną liczbę słów. Proste pytanie wystarczy rozstrzygnąć w zdaniu. Porównanie kilku sposobów rozliczania wymaga tabeli i warunków. Google samo wybiera wyróżnione fragmenty; nie można oznaczyć tekstu tak, aby wymusić wyróżniony fragment.[4]

Sprawdź, czy fragment działa po wyjęciu z kontekstu.

Skopiuj akapit do pustego dokumentu. Usuń nagłówek i poprzednie zdanie. Czy nadal wiadomo, kto coś robi, dla kogo i na jakich warunkach? Zastąp niejasne „to”, „takie rozwiązanie” i „w tym przypadku” nazwą rzeczy, jeśli bez niej odpowiedź staje się niezrozumiała. Nie powtarzaj jednak pełnej frazy w każdym zdaniu.

Przy pytaniach o bezpieczeństwo, zdrowie, podatki lub zobowiązania odpowiedź wymaga właściwego specjalisty i aktualnej podstawy prawnej lub merytorycznej. Model językowy może pomóc uporządkować tekst, ale płynny styl nie zastępuje weryfikacji.

Zadbaj o prawdziwe, aktualne informacje na własnej stronie i w miejscach istotnych dla branży. Sprawdzaj, jakie źródła pojawiają się przy konkretnych pytaniach. Wzmianka, cytowanie strony i polecenie firmy to trzy różne wyniki.

Jeżeli odpowiedź opisuje Twoją firmę, nie oznacza to jeszcze, że poleca jej ofertę. Jeżeli linkuje do artykułu na Twoim blogu, może wykorzystywać tylko definicję. Jeżeli poleca konkurenta na podstawie porównania w portalu branżowym, zmiana jednego akapitu na Twojej stronie może nie rozwiązać problemu. Najpierw sprawdź, skąd pochodzi informacja.

Rozdziel wiedzę modelu i wyszukiwanie.

Asystent może odpowiadać z wiedzy modelu albo korzystać z bieżącego wyszukiwania i pobierania stron. Zmiana witryny nie aktualizuje automatycznie parametrów wytrenowanego modelu. Dlatego „dodałam tekst, sprawdziłam czat i nic się nie zmieniło” jest za słabym testem. Zapisz, czy system wyszukiwał w sieci, jakie podał źródła i czy w ogóle korzystał z poprawionej strony.

Robot wyszukiwania i robot treningowy także nie są tym samym. OpenAI opisuje OAI-SearchBot jako robota funkcji wyszukiwania, a GPTBot jako robota pobierającego materiały, które mogą służyć treningowi. Ustawienia są niezależne. Perplexity opisuje PerplexityBot jako robota wyszukiwania, nie treningu modeli bazowych.[5][6]

Zrób mapę faktów o firmie.

Przykładowy zakres kontroli. Sprawdzaj informacje w źródle, nie tylko w odpowiedzi AI.

Wybieraj miejsca, do których faktycznie zaglądają odbiorcy i które pojawiają się w badanych odpowiedziach. Nie kupuj pakietu przypadkowych wzmianek tylko dlatego, że zawiera dużo domen. Nie twórz fikcyjnych opinii, ekspertów ani zestawień „najlepszych firm”, w których Twoja firma wygrywa na podstawie wymyślonej punktacji.

Zanim zamówisz „AIO”, poproś o rozwinięcie skrótu. AI Optimization może opisywać szeroki zakres pracy związanej z AI. Google AI Overviews to konkretne odpowiedzi generatywne w wyszukiwarce. Jedna nazwa nie powinna zastępować opisu usługi.

Gdy chodzi o Google AI Overviews.

Google AI Overviews podsumowuje temat i odsyła do źródeł. Nie pojawia się przy każdym zapytaniu. Google AI Mode jest osobnym trybem wyszukiwania; nie używam tych nazw zamiennie. Oba mogą korzystać z dodatkowych, powiązanych wyszukiwań, dlatego źródła nie muszą być identyczne.[2]

To samo pytanie, dwie funkcje Google, inne źródła.

W aktualnym poradniku Google optymalizacja pod generatywne wyszukiwanie nadal jest częścią SEO. Nie trzeba tworzyć specjalnego pliku dla AI, rozbijać treści na sztucznie krótkie fragmenty ani dopisywać każdego wariantu pytania. Oryginalna użyteczność treści i dostępność techniczna mają pierwszeństwo przed takimi zabiegami.[7]

Kontrola, którą warto dodać do audytu: w Search Console sprawdź ustawienie udziału witryny w generatywnych funkcjach wyszukiwania. Google opisuje opcję w sekcji Ustawienia jako „Search generative AI control” (w polskim panelu: „Generatywna AI w wyszukiwarce”), wraz z dziedziczeniem ustawienia z nadrzędnej usługi. Nie zakładaj, że brak blokady w robots.txt wyczerpuje całą kontrolę. To ustawienie nie jest też zgodą na trening modeli.[8]

Jedno ustawienie, o którym mało kto wie.

Gdy chodzi o AI Optimization.

Ustal, czy wykonawca będzie poprawiać treść, źródła o marce, dostęp robotów, pomiar czy automatyzację pracy. Generowanie artykułów z pomocą AI i zwiększanie obecności firmy w odpowiedziach AI to różne cele. Narzędzie może skrócić redakcję, nie przynosząc żadnej zmiany w cytowaniach.

W tym e-booku rozwijam skrót przy każdym ważnym użyciu. Jeśli omawiam funkcję Google, piszę pełne „Google AI Overviews”. Dzięki temu nie trzeba zgadywać, czy „wynik AIO” oznacza wyświetlenia źródła w Google, wzmianki w ChatGPT czy liczbę wygenerowanych tekstów.

Przygotuj jedną kompletną odpowiedź dla człowieka, a potem sprawdź, czy da się ją odnaleźć, zrozumieć, uwiarygodnić i zmierzyć. Nie dopisuj czterech sekcji tylko po to, aby każda nosiła inny skrót.

Przykład hipotetyczny: mała firma wdraża sklepy internetowe. Chce dotrzeć do osób szukających wykonawcy, ale na stronie ma głównie deklaracje o jakości. Klient nie wie, co zawiera pakiet, czego potrzebuje na start i jak porównać ofertę z innymi.

Co dopisać pod odpowiedzią.

• Zakres i wyłączenia. Wymień elementy pakietu. Napisz wprost, czy obejmuje teksty, zdjęcia, hosting i utrzymanie. „Sklep pod klucz” bez definicji zostawia zbyt wiele miejsca na domysły.
• Warunki wyceny. Podaj cenę albo czynniki, które ją zmieniają. Jeśli pokazujesz przykładową wycenę, opisz konfigurację. Czytelnik musi wiedzieć, kiedy przykład go dotyczy.
• Proces. Wyjaśnij, co dzieje się po kontakcie, czego potrzebujesz od klienta i kto zatwierdza kolejne etapy.
• Dowód. Dodaj rzeczywistą realizację za zgodą klienta. Pokaż zakres swojej pracy. Zrzut ładnej strony nie dowodzi wzrostu sprzedaży.
• Pytania przed zakupem. Odpowiedz na pytania o własność sklepu, późniejsze koszty, wsparcie i przeniesienie danych. To pytania o decyzję, nie dekoracyjne FAQ.

Kontrola z czterech perspektyw.

Brief, który możesz przekazać autorowi.

Dziewięć punktów do uzupełnienia przed pisaniem. Możesz użyć modelu językowego do ułożenia szkicu z tego briefu; poproś, aby oznaczał luki zamiast dopisywać brakujące dane.

1. Odbiorca: kto czyta i w jakiej sytuacji.
2. Decyzja, w której pomaga strona: co czytelnik ma po niej zrobić.
3. Pytanie główne: jedno, słowami klienta.
4. Odpowiedź wprost: zdanie, które można zacytować bez kontekstu.
5. Warunki i wyłączenia: od czego zależy wynik, czego nie obejmuje.
6. Fakty, których nie wolno zmienić: ceny, terminy, nazwy, liczby.
7. Źródło każdego ważnego twierdzenia: dokument, pomiar, osoba.
8. Następny krok czytelnika: kontakt, wycena, porównanie.
9. Osoba zatwierdzająca merytorykę: kto odpowiada za prawdziwość.

Przed publikacją sprawdź każde nazwisko, cenę, termin, liczbę i link. Jeśli autor nie potrafi pokazać źródła wyniku, usuń wynik albo przedstaw go jawnie jako założenie.

Oddziel widoczność, poprawność odpowiedzi, ruch i efekt biznesowy. Porównuj ten sam zestaw pytań w podobnych warunkach. Pojedynczy zrzut ekranu jest obserwacją, nie dowodem trwałego wzrostu.

Najpierw zdefiniuj, co liczysz.

• Wzmianka: firma została wymieniona z nazwy. Ustal, czy liczysz również wzmiankę negatywną lub błędną.
• Cytowanie: odpowiedź wskazała link do Twojego materiału. Sprawdź, jaki fragment ten materiał potwierdza.
• Rekomendacja: firma została przedstawiona jako odpowiedni wybór. Sama obecność nazwy nie wystarcza.
• Poprawność: opis zgadza się z aktualną ofertą. Pomyłka w cenie lub lokalizacji wymaga odnotowania.
• Efekt biznesowy: kontakt, zakup lub inna zdefiniowana czynność. Zapis „ruch z AI” nie oznacza automatycznie sprzedaży.

W Search Console sprawdź także raport „Generative AI performance” (w polskim panelu: „Funkcje oparte na generatywnej AI”). Aktualna dokumentacja opisuje w nim wyświetlenia linków w Google AI Overviews i Google AI Mode, z podziałami między innymi na strony, kraj i urządzenie. To raport o ekspozycji, nie osobny dowód liczby sprzedanych usług. Brak raportu może wiązać się z niewystarczającymi danymi lub ustawieniami udziału witryny.[9]

224 tysiące wyświetleń w generatywnych funkcjach Google w trzy miesiące.

Ustal protokół przed zmianą treści.

Na początek proponuję 12 pytań: po cztery o problem, porównanie i wybór dostawcy. Powtórz każde pięć razy w jednym ustalonym narzędziu i trybie. Razem daje to 60 odpowiedzi. Taki zestaw jest przykładem małego badania diagnostycznego, nie standard branżowy ani reprezentatywna próba wszystkich klientów. Dla innej branży zestaw i skala mogą być inne.

Notuj datę, dokładne pytanie, platformę, model lub tryb, język, lokalizację, włączenie wyszukiwania oraz pełną odpowiedź ze źródłami. Każdą próbę zaczynaj w nowej rozmowie. Rozdziel pytania bez nazwy firmy od tych, które ją zawierają: zapytanie „co wiesz o firmie X?” nie mierzy tego samego co „jakiego wykonawcę wybrać?”.

Policz udział odpowiedzi z marką.

Licz odpowiedzi, w których marka wystąpiła co najmniej raz. Pięć powtórzeń nazwy w jednej odpowiedzi nadal daje jedną odpowiedź. Wzór: liczba odpowiedzi z marką podzielona przez liczbę wszystkich badanych odpowiedzi, razy 100%. Przykład: 18 z 60 odpowiedzi to 30%.

Jak uczciwie opisać zmianę.

Przykład hipotetyczny: przed zmianą marka pojawiła się w 18 z 60 odpowiedzi, po zmianie w 24 z 60. Udział wzrósł z 30% do 40%, czyli o 10 punktów procentowych. Wzrost względny wyniósł około 33%. Nie zapisuj „wzrost o 10%”, bo to inne obliczenie.

Nie przypisuj jednak całej różnicy swojej poprawce. Zmienić mogły się model, indeks, konkurencyjne materiały lub sposób losowania odpowiedzi. Powtórzenia nie muszą być statystycznie niezależne. Zachowaj stały protokół, obserwuj kilka serii i, jeśli to możliwe, porównaj też podobny temat, którego nie zmieniano. Na małej próbie traktuj zmianę jako sygnał do sprawdzenia.

Nie usuwaj z raportu pytań tylko dlatego, że wynik spadł. Oddziel pytania bez wygenerowanej odpowiedzi od awarii narzędzia. Zapisz z góry, jak będziesz liczyć takie przypadki, i stosuj tę samą regułę w kolejnych pomiarach.

Połącz wynik z kontaktem.

W analityce obserwuj rozpoznane wejścia z platform AI i zdefiniowane zdarzenia, na przykład wysłanie formularza. Nie wszystkie ścieżki będą widoczne w danych o źródle ruchu: ktoś może przeczytać odpowiedź, a później wejść bezpośrednio. Dodaj do rozmowy z klientem pytanie „skąd informacja o mojej firmie?”, ale odpowiedzi traktuj jako uzupełnienie, nie idealny system atrybucji.

Najpierw usuń przeszkodę, która blokuje dalsze efekty: niedostępność, brak odpowiedzi albo sprzeczne informacje. Potem dopracuj jeden ważny temat i zmierz wynik. Trzydzieści dni to harmonogram pracy, nie obietnica uzyskania widoczności.

Wybierz punkt startu.

Kolejność zależy od problemu.

1. Brak dostępności: napraw przyczynę techniczną przed redakcją kolejnych materiałów. Sprawdź odpowiedź serwera, inspekcję adresu, blokady robotów, noindex i adres kanoniczny. Etap zamknięty, gdy poprawny adres udostępnia pełną treść, a przyczyna braku indeksacji jest rozpoznana.
2. Brak odpowiedzi: zbierz pytania z rozmów i dopracuj jedną podstronę według rozdziału o AEO. Etap zamknięty, gdy fragment odpowiada na pytanie także po wyjęciu z kontekstu.
3. Błędne informacje: ustal źródło błędu i popraw kontrolowane dane. Etap zamknięty, gdy ponowny pomiar tym samym pytaniem pokazuje poprawny opis albo wiesz dokładnie, które cudze źródło go psuje.
4. Brak istotnych źródeł: porównaj cytowane materiały, znajdź rzeczywistą lukę i przygotuj własny dowód lub publikację. Etap zamknięty, gdy masz listę adresów, które faktycznie pojawiają się w odpowiedziach, i plan na jeden z nich.
5. Brak zapytań mimo ruchu: sprawdź intencję odbiorców, jasność oferty i działanie kontaktu. Nie zakładaj, że potrzeba większej liczby artykułów. Etap zamknięty, gdy osoba spoza firmy potrafi po lekturze powiedzieć, co kupuje i jak zacząć.

Harmonogram na 30 dni.

Dobra oferta łączy problem, zakres, odpowiedzialność i sposób sprawdzenia efektu. Zapytaj, co powstanie, co zmieni się na stronie i jakie dane dostaniesz. Liczba tekstów lub wzmianek opisuje produkcję, nie jakość wyniku.

Siedem pytań przed rozpoczęciem współpracy.

1. Jaki problem ma rozwiązać ta praca? Poproś o konkretny przykład zapytania, strony lub błędnej odpowiedzi.
2. Co oznaczają użyte skróty? Zwłaszcza AIO. Wpisz definicję do zakresu umowy.
3. Co dostanę? Lista poprawionych adresów, przygotowane treści, rejestr źródeł i raport powinny mieć jasno opisany zakres.
4. Kto zatwierdza fakty? Autor tekstu, specjalista po stronie firmy i osoba wdrażająca mogą pełnić różne role.
5. Jak wygląda pomiar przed i po? Ustal próbę, narzędzie, okres i reguły liczenia. Poproś o dostęp do surowych obserwacji.
6. Czego wykonawca nie kontroluje? Na przykład decyzji systemu o cytowaniu, aktualizacji modelu lub publikacji przez niezależny portal.
7. Kiedy zapada kolejna decyzja? Ustal termin przeglądu i kryteria zmiany planu, także przy braku efektu.

Obietnice, które wymagają dowodu.

„Gwarantujemy pierwsze miejsce w ChatGPT” wymaga pytania, co dokładnie jest rankingiem, dla jakiego pytania i w jakich warunkach. „Wystarczy plik llms.txt” pomija treść i faktyczne mechanizmy pobierania. „Sto tekstów miesięcznie” nie wyjaśnia, czy każdy rozwiązuje osobną potrzebę.

Google uznaje za nadużycie masową produkcję stron nastawioną na manipulowanie wynikami i pozbawioną wartości dla odbiorcy, niezależnie od sposobu ich tworzenia. Problemem nie jest samo użycie AI, lecz cel i jakość publikacji.[10]

Twoja karta odbioru.

Zaznacz, co już masz. To Twoja prywatna notatka - nic nie jest wysyłane ani zapisywane.

• Potrafię wskazać, na jakie pytanie odpowiada materiał i dla kogo powstał.
• Początek zawiera odpowiedź, a istotne ograniczenia są widoczne.
• Liczby, przykłady i deklaracje mają źródła lub są oznaczone jako założenia.
• Treść podaje rzeczywisty zakres oferty i nie obiecuje niekontrolowanego wyniku.
• Strona działa na telefonie, a linki i kontakt prowadzą do właściwego miejsca.
• Wiem, jakie adresy zmieniono i kto zatwierdził treść.
• Raport pokazuje punkt wyjścia, metodę i ograniczenia porównania.
• Mam ustalony następny krok, także wtedy, gdy wynik się nie poprawi.

Cztery ustalenia, które warto mieć na piśmie.

Zapisz je we własnych notatkach albo w mailu do wykonawcy, zanim zacznie się praca:

• Adres ocenianej strony i data kontroli. Bez tego nie ma do czego wracać przy pomiarze „po”.
• Najważniejsza poprawka i osoba za nią odpowiedzialna. Jedna, nie lista życzeń.
• Dowód, po którym poznasz wykonanie pracy. Zrzut inspekcji adresu, nowy akapit, wpis w rejestrze źródeł.
• Termin kolejnego przeglądu i decyzja, którą wtedy podejmiesz. Także przy braku efektu.